ΞΕ-ΧΩΡΙΣΑΝΕ

Νο 1
Η νονά δεν θα έρθει μαζί με τον νονό

Γιατί μαμά;

Επειδή χώρισαν. Σε αγαπάνε όμως και οι δύο και θα έρθει να σε δει μια άλλη μέρα (η νονά)

Μεταφορά σε τρίτους: "Ο νονός και η νονά ξεχωρίσανε"

Ερώτηση σε εμένα: "Γιατί ξεχωρίσανε;" "Δεν ήταν ευτυχισμένοι μαζί αγάπη μου, και ένα ζευγάρι όταν δεν περνάει καλά μαζί είναι προτιμότερο να χωρίζει".

Νο 2
- Αυτοί γιατί ξεχωρίσανε;
- Επειδή δεν ήταν ευτυχισμένοι μαζί.
- Και τα παιδάκια τους; θα μείνουν μόνα τους;
- Όχι μωρό μου. Θα μείνουν με την μαμά τους. Τα παιδάκια είναι πάντα μαζί με την μαμά τους.
- Α μόνο οι μπαμπάδες φεύγουν;
- Ναι αλλα οι μπαμπάδες εξακολουθούν να βλέπουν τα παιδάκια τους για να παίξουν μαζί και να κάνουν βόλτες. Οι μπαμπάδες αγαπούν τα παιδάκια τους ακόμα και αν δεν ζουν μαζί με τις μαμάδες πια.
- Δεν μένουν όμως μαζί.
- Όχι.
- Δεν θέλω να μου μιλήσεις άλλο για αυτό.

Αχμμμμ

SHATTERED DREAMS II

Mόλις ξύπνησα. Η μικρή είναι άρρωστη. Βήχας με φτέρνισμα ταυτόχρονα που σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά (πάλι)με το αναπνευστικό της. Θα την σηκώσω σε λίγο να πάμε νοσοκομείο αλά ελπίζω να μπορέσει να κερδίσει λίγο ύπνο ακόμα. Μόνο τέσσερις ώρες έχει καταφέρει να κοιμηθεί ήσυχα σήμερα.

Μέσα σε όλα ήρθε καινούργιο όνειρο. Οδηγούσαμε σε κλειστό λέει αυτοκινητόδρομο μέσα σε κάτι τούνελ. Η πορεία μας ήταν κανονική ούτε αργά ούτε γρήγορα. Ξαφνικά μπροστά μας βλέπουμε απο μια είσοδο να μπαίνει ένα περιπολικό το οποίο κάνει μια αναστροφή και μας χτυπάει, μας σέρνει μερικά μέτρα, τα δυο αυτοκίνητα κολλημένα απο την πρόσκρουση. Κοιτάζω πίσω φοβισμένη. Σκέφτομαι ότι μπορεί να πέσουν και άλλα επάνω μας. Ευτυχώς τα φώτα ήταν μακριά και άρχιζαν ήδη να σταματάνε.

Βγαίνουμε απο το αυτοκίνητο. Δεν έχουμε πάθει τίποτα. Το αυτοκίνητο όμως σε κακά χάλια. Είμαι στεναχωρένη, έτοιμη να βάλω τα κλάμματα. Δεν έχουμε χρήματα να το φτιάξουμε και το αυτοκίνητο είναι σχεδόν καινούργιο. Νιώθω αδικημένη. Ο τύπος που οδηγούσε το περιπολικό - πιτσιρικάς με ένα ηλίθιο χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπο - ειδοποιεί για το περιστατικό. Ξαφνικά βρίσκομαι έξω απο το τούνελ χωρίς τον Παναγιώτη να μιλάω με κάτι άλλους αστυνομικούς. Ο ουρανός είναι γαλάζιος χωρίς σύννεφα. Μου λένε κάτι που δεν θυμάμαι και μετά μου λένε πως ο Παναγιώτης δεν ζήτησε την ποινική δίωξη του οδηγού. Θυμώνω. Εξαγριώνομαι. Η ανοησία πρέπει να τιμωρηθεί. Θα τη ζητήσω εγώ. "Μην το κάνεις" Εμφανίζεται ο Παναγιώτης και η δικηγόρος της εταιρείας μου (για την οποία δεν τρέφω καμία εκτίμηση - τι δουλειά έχει αυτή στο όνειρό μου;) "Μη το κάνεις θα μπλέξεις" μου λένε. Είναι μπάτσοι αυτοί, θα αρχίσουν να σε κυνήγανε για άσχετους λόγους μετά αν δώσεις ένα δικό τους. Θυμώνω περισσότερο. Ξυπνάω. Θυμωμένη.

SHATTERED DREAMS

Πριν απο ακριβώς τρεις ημέρες είδα ένα όνειρο. Δεν είμαι ο τύπος που βλέπει (θυμάται) τα όνειρα του. Αυτό όμως με τάραξε αν και προσπάθησα να μην δώσω σημασία.

Ήμασταν με τον άντρα μου σε μια παραλία και περπατούσαμε. Η μικρή μπροστά μας έτρεχε χαρούμενη. Εμείς μιλάγαμε για το παιδί, ο καιρός ήταν καλός - ανοιξιάτικος. Λέγαμε πότε θα έρθει το καλοκαίρι να ξεκινήσει η μικρή μαθήματα κολύμβησης στην θάλασσα. Δυό άντρες είχαν ήδη αρχίσει να ρίχνουν τις σημαδούρες για να αποκλείσουν το σημείο της παραλίας που γίνονται τα μαθήματα. Αυτό σήμαινε πως το καλοκαίρι ήταν κοντά. Σήμερα αύριο .....

Η μικρή σκύβει στην ακροθαλασσιά να πιάσει μια πέτρα. Της φωνάζω με τρόμο ΜΗΗΗ ... Η παραλία μετατρέπεται σε λιμάνι με βάρκες και βρώμικα, καφε-πράσινα νερά. Η μικρή πέφτει μέσα και πάει κατευθείαν στο βυθό. Στη θολούρα των νερών ίσα που ξεχωρίζω τα ροζ ρούχα της. Ουρλιάζω στον πατέρα της να κάνει κάτι. Εκείνος κοιτάζει ανέκφραστος τα νερά. Βουτάω. Τεντώνω το χέρι μου αλλά δεν έχω φτάσει στο βυθό να την πιάσω, προσπαθώ να κατέβω και άλλο, δεν μπορώ δεν έχω αέρα νιώθω να ζαλίζομαι, χάνω τις αισθήσεις μου, καταλαβαίνω ότι με τραβάνε έξω απο το νερό, ... ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ... προσπαθώ να πάρω ανάσα .. ξυπνάω ... προσπαθώ να πάρω ανάσα .. Το στήθος μου πονάει. Ξυπνάω .. προσπαθώ να πάρω ανάσα .. το στήθος μου πονάει ....

Τώρα ξέρω.

Πόσο ανησυχώ μήπως δεν είμαι η μαμά που της αξίζει. Όχι η μαμά που πρέπει αλλά η μαμά που της αξίζει. Αν έρθει μια μέρα και μου πει "δεν ήσουν καλή μαμά για μένα", θα είναι αργά για να διορθώσω, η συγνώμη που μπορεί να της ζητήσω θα είναι μουτζούρα χωρίς νόημα και η αγάπη μου θα έχει χαθεί στα παιδικά παραμύθια.

ΑΓΑΠΑ ΜΕΕΕΕΕ

- Μαμά να σου πω ένα μυστικό;
- Πες μου
- Έλα πιο κοντά

(σιγά στο αυτί μου)

- Ο Γρηγόρης με αγαπάει !!!

Βρε τον Γρηγόοορη (το τηλέφωνο του Χορταρέα που λέει τα μελλούμενα που το έχω, να πάρει), που τον αγαπάει και το κοριτσάκι μου γιατί "παίζουμε μαζί".

Έλα που χαμογέλαω τρυφερά για αυτές τις παιδικές, γλυκές, αθώες, αγνές αγάπες. Έλα που χαμογελάω προβληματισμένα για το κοριτσάκι μου που το θεώρησε μυστικό. Έλα που χαμογελάω περήφανα για το μυστικό της, που θέλησε να το μοιραστεί μαζί μου. Έλα που φοβάμαι τη στιγμή που θα πει "ο Γρηγόρης και εγώ αγαπιόμαστε μαμά και θα φύγω απο το σπίτι για να ζήσω μαζί του" και εγώ θα πρέπει να εξακολουθώ να χαμογελάω.

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

- Mε γρατζούνισε !!!!

- Τι του έκ ανες;

- Τίποτα. Με γρατζούνισε μόνος του.

- Καλά. Θα τον βάλω τιμωρία στο δωμάτιο του.

(Χαμόγελο)

- Μα ο γατούλης δεν έχει δικό του δωμάτιο !!!

Και έτσι μπήκαμε στην εποχή του ορθολογισμού.

(Ο γατούλης γλύτωσε την τιμωρία επειδή δεν είχε δωμάτιο)

VIVE LA FRANCE !!!

Το καλοκαίρι είχαμε αγοράσει ένα καταπλητκικό παιχνίδι που είχε για ταμπλό τις ηπείρους σε διαφορετικά χρώματα και πολλά πολλά μαγνητάκια με ανθρωπάκια, ζώα, μνημεία, μέσα μεταφοράς της κάθε χώρας. Έτσι η pequenia μου έμαθε τις ηπείρους και που ζει το κάθε ζώο, άνθρωπος κλπ.

Ξεχώρισε όμως τον Πύργο του Άι(σ)φελ. Τον οποίο λάτρεψε. Για τον οποίο έμαθε σαν τραγουδάκι ότι είναι στο Παρίσι, που είναι η πρωτεύουσα της Γαλλίας η οποία βρίσκεται στην Ευρώπη.

- Δηλαδή στο πράσινο μαμά;
- Όχι μωρό μου στο κίτρινο. Στο πράσινο είναι η Αυστραλία.

Κάθε φορά που βλέπει εικόνες του φωνάζει ενθουσιασμένη Μαμά ο Πύργος του Άισφελ. Πότε θα πάμε στον Πύργο του Άισφελ;;;

Χτες το βράδυ μέσα στον ύπνο της ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε, ένας αναστεναγμός ακούστηκε και μια λεξούλα βγήκε απο τα κοιμισμένα χειλάκια ..Άισφελ...

Και είναι γνωστό πως εγώ τα παραμιλητά της κόρης μου τα ακούω ... :)

Ευτυχώς που δεν έχει ενθουσιαστεί με το Σινικό Τείχος :)

ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

- Μαμά μη καπνίζεις, θα αρρωστήσεις.

- Μαμά πες τον μπαμπά να σταματήσει να καπνίζει αμέσως !!!! Θα αρρωστήσει. θα έρθει να τον πάρει η αστυνομία και θα τον πάει στο νοσοκομείο και μετά ... θα καταστραφούν όλα ....

Και είναι μόλις 3,5 .....

Επαγγελματικός Προσανατολισμός

- Σωτηρία τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

- Μαμά !!!

Το παιδί μου απάντησε πολύ σωστά στην ερώτηση "τι θέλεις να γίνεις". Επειδή σε αυτή την ηλικία το "τι θέλεις να γίνεις" και το "τι επάγγελμα θέλεις να ακολουθήσεις" δεν είναι έννοιες ταυτόσημες.

Έτσι η Σωτηρία απάντησε "μαμά" δίνοντας μου τα εύσημα για τα πρώτα χρόνια της συμβίωσής μας, δείχνοντάς μου τον δρόμο για τα επόμενα.

Μωρό μου και "καλός άνθρωπος" σου εύχομαι.

ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΙΕΣ

Σήμερα το παιδάκι κλείδωσε τη γιαγιά της στο μπάνιο ΤΕΛΕΙΑ

Η γιαγιά φώναζε για βοήθεια και ακούστηκε στον δεύτερο όροφο ΤΕΛΕΙΑ

Ο γείτονας προσπάθησε να διαρήξει την πόρτα και μετά την μπαλκονόπορτα για να βοηθήσει τη γιαγιά και το παιδάκι. Δεν τα κατάφερε ΤΕΛΕΙΑ

Το παιδάκι ξεκλείδωσε τη γιαγιά απο το μπάνιο ΤΕΛΕΙΑ

Η γιαγιά πήρε τηλέφωνο την μαμά και η μαμά κόντεψε να πάθει υστερία. Μετά έβαλε τα γέλια ΤΕΛΕΙΑ

Υ.Γ. ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΤΟΥΛΑΠΕΣ

Η ΤΙΜΩΡΙΑ

- Σωτηρία μην βάζεις το κεφάλι σου μέσα στην σακκούλα, θα πάθεις ασφυξία (γουάου νέα λέξη - μετά απο αυτό είχαμε μια σειρά ερωτήσεων πως, γιατί κλπ αλλά δεν είναι του παρόντος)

- Σωτηρία μην βάζεις το παιχνιδάκι στο στόμα σου, θα πνιγείς.

Η Σωτηρία έχει πάρει τη στάση "δεν σ ακούω" "δεν σε βλέπω" "δεν υπάρχεις"

- Σωτηρία μηηηηηηη

"Δεν σ ακούω" "Δεν σε βλέπω" "Δεν υπάρχεις"

- Σωτηρία δεν σου έχω πει ότι δεν θέλω να σου φωνάζω αλλά θέλω να με ακούς όταν σου μιλάω;

"Δεν σε ακούω" "Δεν σε βλέπω" "Δεν υπάρχεις"


Απελπισία Νο 1. Γρήγορες σκέψεις. Οκ ψυχραιμία, ο μπαμπάς βρήκε παράδειγμα:

- Στρούπι έλα εδώ

Η Στρούπι έρχεται κοντά μας.

- Κοίτα Σωτηρία η Στρούπι μας ακούει παρόλο που είναι σκυλάκι. Έλα εδώ Σωτηρία να μιλήσουμε δεν θέλουμε να φωνάζουμε.

- Όχι δεν έρχομαι. Θα μπω τιμωρία.

Τραβάει το καρεκλάκι της και το βάζει στον τοίχο.

Απελπισία Νο 2 !!!! Η τιμωρία στο καρεκλάκι δεν έχει πιάσει προφανώς. Το θεωρεί εύκολο και αστείο. Γρήγορες σκέψεις. Δεν μας ακούει, δεν μας υπολογίζει, δεν μας σέβεται. Δεν μπορούμε να την εμπιστευτούμε. Προσπαθούμε να της το εξηγήσουμε.

- Όταν σου λέμε να μην κάνεις κάτι είναι για το καλό σου. Δεν θέλουμε να πάθεις κακό. Θέλουμε να μας ακούς για να μπορούμε να σε εμπιστευόμαστε. Όταν είμαστε βόλτα έξω και μας ζητάς να σου αφήσουμε το χέρι πρέπει να ξέρουμε ότι μας ακούς για να σε αφήσουμε να περπατάς μόνη σου δίπλα μας. Αν δεν μπορούμε να σε εμπιστευτούμε θα σε κρατάμε πάντα απο το χέρι. Θέλεις να είσαι περιορισμένη συνέχεια;;; (Μπράβο μπράβο μπαμπά της Σωτηρίας, πολύ έξυπνο αυτό !!!)

Δείχνει ότι καταλαβαίνει τι της λέμε αλλά δεν θέλει να υποχωρήσει

- Θα πάω τιμωρία

Ώρα για δραστικά μέτρα. Πιο γρήγορες σκέψεις. Εγώ είμαι αυτή που την παραχαιδεύω, εγώ είμαι ελαστική μαζί της, εγώ σε κάθε κλάμμα της, σε κάθε απαίτηση της υποχωρώ. Εγώ πρέπει να της δείξω ότι έχω και άλλες απαιτήσεις απο εκείνη πλέον.

- Σωτηρία η τιμωρία στο καρεκλάκι δεν έχει νόημα γιατί το θεωρείς αστείο. Υπάρχουν διάφορες τιμωρίες. Σήμερα λοιπόν θα κοιμηθείς χωρίς το ποντικάκι σου και αυτό θα είναι η τιμωρία σου.

ΠΑΝΙΚΟΟΟΟΣΣΣΣ

(Χωρίς το ποντικάκιιι;;; Χωρίς το βελουδένιο καφέ ποντικάκι με το ένα μεγάλο αυτί και το άλλο μικρό;;; Χωρίς το ποντικάκι που μου πήρε ο μπαμπάς;;;;; Χωρίς το ποντικάκι που μου παίζει η μαμά κουκλοθέατρο κάθε βράδυ και μου λέει πως μ αγαπάει;;;;)

Κλάμα. Και άλλο κλάμα. Πιο πολύ κλάμα.

- Όχι μωρό μου λυπάμαι. Θα κοιμηθείς χωρις αυτό επειδή δεν μας άκουσες.

Άρχισε να ζητάει τα άλλα της ζωάκια.

- Όχι Σωτηρία.

Κλάμα. Ασυναρτησίες. Άρχισε να ζητάει τα ζωάκια στο Αττικό πάρκο, την τούρτα των γενεθλίων της, τη γιαγιά της .....

Ουπς βρήκε μέσο για εκβιασμό

- Θέλω να παω στη γιαγιάαα μου (κλαίγοντας)

- Ωραία έλα να σε πάμε.

- Όχι όχι δεν θέλωωωω (και άλλο κλάμα)

- Μαμά φιλάκιιι

- Σου έδωσα ένα για καληνύχτα Σωτηρία. Δεν έχει άλλα φιλάκια σημέρα. Ήσουν ανυπάκουη.

Κλάμα.

Βγαίνουμε απο το δωμάτιο. Την αφήνουμε μόνη της να κλαίει.

- Φο βά μαι Φο βά μαι

Μπαίνω στο δωμάτιο της. Δεν έχεις λόγο να φοβάσαι. Είσαι σπίτι μας είσαι ασφαλής στο δωμάτιο σου.

- Μη φύ γεις μά κρι ά μου

Της χαιδεύω το πρόσωπο, της φιλάω τα δάκρυα.

- Δεν φεύγω μωρό μου. Είμαι στο δίπλα δωμάτιο αν με χρειαστείς. Δεν θα φύγουμε ποτέ απο δίπλα σου ακόμα και αν δεν μας βλέπεις.

Της δίνω την πιπίλα της για παρηγοριά (χαμογελάει, κλείνει τα ματάκια της και κοιμάται - επιτέλους)

Ξύπνησε στις 6 το πρωί.

- Μα μά ;;;;

Τρέχω στο δωμάτιο της

- Ναι αγάπη μου;

- Δεν είμαι τιμωρία; (Ερώτηση με απορία και έτοιμη να βάλει τα κλάμματα)

- Όχι μωρό μου. Τελείωσε η τιμωρία.

- Θέλω το ποντικάκι

Και έτσι βούτηξε το ποντικάκι απο το μεγάλο αυτί και κοιμήθηκε στο μεγάλο κρεββάτι αγκαλιά με τον μπαμπά μέχρι τις 9. Η μαμά κατέγραψε για την ιστορία το περιστατικό και έχει να δηλώσει πως:

ΤIMORIA SUCKS

ΦΡΕΝΟΟΟ PLSSSS

10 χτες το βράδυ

- Σωτηρία πάμε να κοιμηθούμε;
-Ναααιιι !!!!

(τι είπε;;; Ναι;;;; Όχι γκρίνιες, όχι κλάμματα, όχι ζεν σελο να κοιμηθώ;;;; Οκ μάλλον είναι πολύ κουρασμένη)

Ανεβαίνουμε επάνω.

- Έλα μωρό μου να ετοιμαστούμε
- Μαμά θα κοιμηθώ στο κρεββάτι μου.
- Τι; θέλεις να κοιμηθείς μόνη σου στο δωμάτιο σου;
- Ναι μαμά.
- Εντάξει. Έλα να σου βάλω πυτζαμούλες.
- Μπορώ μόνη μου μαμά.

(Αποκλείεται δεν τα ακούω εγώ αυτά σήμερα, όλα μαζί....)

Κάθεται στο κρεββάτι της, το δικό της κρεβάτι, στο δωμάτιο της, το δικό της δωμάτιο και βγάζει τις μπότες της, τις κάλτσες της, βάζει τις κάλτσες στις μπότες και αρχίζει να ξεντύνεται. Εγώ παρατηρητής στην πόρτα, κοιτάζω το πλάσμα που γέννησα και για μια στιγμή δεν αναγνωρίζω το κοριτσάκι που βλέπω. Τρία χρόνια τώρα ταίζω, ντύνω, φροντίζω, μεγαλώνω το μωρό μου, αναπνέω απο την ανάσα της και της δίνω την δική μου. Και τώρα το δικό μου μωρό μου δηλώνει ορθά κοφτά "μεγάλωσα". Και δεν είναι πια το δικό μου μωρό. Αυτοπροσδιορίζεται, χρειάζεται τον χώρο της και τον διεκδικεί. Απλά, ήρεμα, χωρίς εντάσεις, απο την μια μέρα στην άλλη ... "μεγάλωσα". Και εγώ που θέλω να την κρατήσω για πάντα μωρό μου, πρέπει να κάνω πίσω. Κάνω πίσω και ας ματώνει η καρδιά μου γιατί τελικά εγώ δεν ήμουν έτοιμη να μεγαλώσει η Σωτηρία.

Βάζει τις πυτζάμες της, παίρνει αγκαλιά το ποντικάκι της και ξαπλώνει.

- Θέλεις την πιπίλα σου;
- Όχι μαμά χαλάει τα δόντια.

(Σωτηρία φρέεεεενοοοο, δυο σε ένα είναι πολύ για την μανούλα αγάπη μου και πως να αντέξει!!! - έτσι νόμιζα δηλαδή γιατί ήρθε και το τελειωτικό χτύπημα)

Φιλάκι Καληνύχτα μωρό μου σ΄αγαπώ. Και εγώ σ αγαπώ μαμά καληνύχτα.

Φεύγω και ακούω μια φωνούλα

- Μαμάαααα (Περιμένω να ακούσω μην φεύγεις)
- Ναι μωρό μου
- Κλείσε την πόρτα !!!

Υ.Γ. Η αυτονομία της κράτησε μέχρι τις 3 το πρωί όπου ήρθε και χώθηκε στο κρεββάτι μας αλλά σήμερα το πρωί δήλωσε πως απόψε θα κοιμηθεί όλο το βράδυ στο δωμάτιο της και πως δεν θέλει πια το γάλα της με μπιμπερό γιατί αυτό είναι για μωρά !!!!

Άντε να προσαρμοστεί τώρα η μάνα στα νέα δεδομένα .......

ΧΙΛΙΑ

Μαμά σ' αγαπώ μέχρι το χίλια ......

Για ένα παιδάκι που ξέρει να μετράει μέχρι το 10 το χίλια πρέπει να είναι συνώνυμο του πολύ .... έτσι δεν είναι ;

ΜΑΜΑ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ !!!!

Η Σωτηρία κρατάει την Στρούπι απο το λουρί και προσπαθεί να μάθει να την πηγαίνει βόλτα μέσα στο σπίτι. Παίζουν μαζί με την μπάλα φραουλίτσα. Για την ακρίβεια η Σωτηρία παίζει και η Στρούπι προσπαθεί να καταλάβει τι θέλει απο αυτήν το μικρό κοριτσάκι με το οποίο για την ώρα μοιράζονται τον χρόνο της μαμάς και το κρεββάτι της.

Στ(ρ)ούπι πάρε την μπάλα !!!

Η Στρούπι κοιτάζει μια εμένα, μια την μπάλα μια το μικρό κορίτσι.

Στ(ρ)ούπι πάρε την μπάλα !!!! (Πιο δυνατά αυτή τη φορά)

Η Στρούπι κουνάει την ουρά στο κοριτσάκι και της γλύφει το χέρι.

Στ(ρ)ούπι την μπάλλα !!!!!

Καμία αντίδραση η Στρούπι.

Μαμαάαα δεν δουλεύει !!!!!!


Υ.Γ. Η Στρούπι είναι αδέσποτο φοξ τεριέ που την βρήκα χτυπημένη απο αυτοκίνητο και δεν μου πήγαινε η καρδιά να την αφήσω εκεί στον δρόμο φοβισμένη, ταλαιπωρημένη και με προκαθορισμένο τέλος. Στην αρχή είχα πει ότι θα την κάνω καλά και θα της βρω σπίτι. Το ένα πόδι της Στρούπι δεν θα γίνει ποτέ εντελώς καλά. Θα συνεχίσει να κουτσαίνει, και να τρέχει με τα τρία της γερά πόδια και θα εξακολουθήσει να κοιμάται στο κρεββάτι μας.

Υ.Γ.2 Βάσει νόμου του ελληνικού κράτους είμαι παράνομη που μάζεψα και περιέθαλψα αδέσποτο ζώο αφού μόνοι αρμόδιοι για κάτι τέτοιο είναι οι δήμοι και οι νομαρχίες αυτής της υπέροχης χώρας. Όποιος θέλει μπορεί να μου κάνει μύνηση :p

ΑΝΤΙΟ ΜΠΑΜΠΑ

THE WHY WORLD

Είχα διαβάσει ή είχα ακούσει ότι τα παιδακια στην ηλικία της Σωτηρίας περνάνε στην φάση του "γιατί". Δεν φανταζόμουν ότι η απλή ερώτηση "γιατί .." όταν προέρχεται απο τα παιδικά αυτά αθώα χειλάκια μπορεί να φέρει ατελείωτο γέλιο, προβληματισμούς μέχρι εξοντωτικές αναλύσεις αφου η κάθε απάντηση προκαλέσει μια καινούργια αλυσίδα από "γιατί" ερωτήσεις.

Επεισόδιο 1

Γιατί μαμά μαθαίνεις ξένη γλώσσα (όπου σ βάλτε θ να τσακώσετε την προφορά !!)
Γιατί έτσι μπορώ να επικοινωνώ με περισσότερους ανθρώπους.
Γιατί ;;;;;;;


Επεισόδιο 2

Μαμά λούστηκες;
Ναι.
Γιατί;;;
Γιατί τα μαλλιά μου ήταν βρώμικα.
Γιατί;;;;
Γιατί δεν τα είχα λούσει για δυο μέρες.
Γιατι;;;;;;;;;;;


Επεισόδιο 3

Μωρό μου ήθελα να σου μιλήσω.
Γιατί;;;;
Γιατί σε αγαπάω και μου λείπεις.

Αυτό ήταν εύκολο δεν είχε γιατι στο καπάκι :)

Υποθέτω ότι η ζωή ενός παντρεμένου ζευγαριού απο κάποιο σημείο και μετά παύει να αποτελείται μόνο απο ευχάριστα ρομαντκά στιγμιότυπα. Λάθος έκφραση ... Η ζωή του μπαμπά και της μαμάς της Σωτηρίας εδώ και αρκετό καιρό έχει πάψει να αποτελείται από τέτοια στιγμιότυπα.

Στα μόνα που συμφωνούμε είναι ότι α) αγαπάμε πολύ την Σωτηρία, β) εξακολοθούμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο γ) δεν είμαστε πλέον ευτυχισμένοι μαζί έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα μεταξύ μας.

Χτες λοιπόν εκεί που για πολλοστή φορά συζητάγαμε σε έντονο ύφος για το τι πρόκειται να κάνουμε, αν θα χωρίσουμε, αν θα περάσουμε ένα διάστημα σε διάσταση, αν ο γιαλός είναι στραβός ή αν εμείς σταβα αρμενίζουμε ..... και πανω που αρχίζουν να ανάβουν τα αίματα ..... (σημείωση: όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στο αυτοκίνητο, σε ερημική τοποθεσία, με μουσική υπόκρουση δηλ. σε συνθήκες κάτω απο τις οποίες ένα άλλο φυσιολογικό ζευγάρι ή θα κοίταζε το φεγγάρι ή θα είχε περάσει στην αναπαραγωγική διαδικασία) λέει ο μπαμπάς της Σωτηρίας σε έντονο ύφος

- .... ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ !!!

Εννοείται πως εγώ είμαι γυναίκα χειραφετημένη, που τα έχω καταφέρει μόνη μου σε αυτή τη ζωή και είμαι πολλλυυυύ περήφανη για αυτό - τόσο περήφανη μάλιστα που μου είναι απλούστατο να ευνουχίσω το οποιοδήποτε αρσενικό συναντήσω και δεν έχει κάνει τουλάχιστον τα διπλάσια απο όσα εγώ, γιατί στο δικό μου το μυαλό η ισότητα μεταφράζεται ως: "η γυναίκα είναι το αδύναμο φύλλο αλλα αφού μπορεί και κάνει ακριβώς τα ίδια με τον άντρα, ο άντρας για να θεωρηθεί αντάξιος μου θα πρέπει να μπορεί να κάνει τα ίδια επί δυο)... ακούγοντας λοιπόν την προηγούμενη ατάκα .. η αμαζόνα ξυπνάει μέσα μου, αρχίζω να φουντώνω και αποκρίνομαι στο ίδιο ύφος

-..... Ε ΚΑΙ ... ;;;;; (έτοιμη να τον φάω ζωντανό στην πρώτη λέξη που θα τολμήσει να αρθρώσει) και τότε παίρνω την απάντηση - ουπς ξανά λάθος, αυτό έπρεπε να το γράψω με κεφαλάια - ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

- Είμαι είδος υπο εξαφάνιση και πρέπει να με προστατεύεις !!!!!!!!!

Άντε τώρα να τσακωθείς σοβαρά με αυτό τον τύπο !!!!!

Υ.Γ. Όχι τα προβλήματα μας δεν λύθηκαν, αλλά τουλάχιστον ακόμα μπορούμε να ξεπερνάμε τις καταστάσεις επιστρατεύοντας το χιούμορ, γεγονός που για την ώρα μας δίνει την πολυτέλεια να παίρνουμε μια μικρή ανάσα και να τα ξαναβλέπουμε πιο ψύχραιμα.

Εκείνο το πρωί στην Κηφισιά

Εκεί που έβαλα την μικρή για ύπνο και τα βλέφαρά της βάρυναν όπως μου έλεγε σχεδόν κοιμισμένη (καλη)νύ(χ)τα μαμά, σε σκέφτηκα Φίλε μου. Μου ήρθε η επιθυμία να σε πάρω τηλέφωνο, να κάνουμε μαζί χίλια τσιγάρα ο ένας στη μια άκρη της γραμμής και ο άλλος στην άλλη και να μιλήσουμε Φίλε μου. Όπως παλιά που η επικοινωνία μας δεν είχε χρόνους απαγορευτικούς, ούτε ώρες απαγορευμένες, όπως παλιά που η σκέψη σου και η σκέψη μου συναντιόντουσαν στην μέση μιας κλήσης. Πόσο μου έχει λείψει να ακούσω το "και εγώ σε σκεφτόμουν τώρα" Φίλε μου.

Τον γρίφο της σχέσης μας ποιος θα τον λύσει; Το σημείο μηδέν ποιος θα μου το εξηγήσει Φίλε μου; Τι έκανες ή δεν έκανες που δεν μπορείς πια να με κοιτάξεις στα μάτια όπως παλιά; Και αν εγώ συγχώρεσα τι είναι αυτό που εσύ δεν μπορείς να συγχωρήσεις στον ευατό σου Φίλε μου; Τι είναι αυτό που έκανε εσένα και εμένα να κρατάμε τυπικές επαφές "εις μνήμην ...";

Ακόμα και αν ξέρω πως στη δυσκολία μου θα είσαι ο πρώτος που θα τρέξει, μου λείπεις στην χαρά μου Φίλε μου. Μου λείπει και η συμμετοχή στη δική σου χαρά, λύπη, αγωνία. Μου λείπει το μοίρασμα που είχαμε στα νεανικά μας χρόνια τότε που θεωρούσαμε ο ένας τον άλλο "αδελφή ψυχή". Μου λείπει το παραμύθι της φιλίας μας Φίλε μου.

Σου τα γράφω αυτά για να πω καληνύχτα Φίλε μου. Απο τη σκέψη και απο την καρδιά μου δεν θα φύγεις ποτέ Φίλε μου αλλά η επώδυνη απουσία σου απο την ζωή μου έγραψε μόνη της τη λέξη τέλος. Μόνο που η όραση μου ήταν θολή απο τα δάκρυα Φίλε μου και δεν κατάφερα να την διαβάσω αμέσως.

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ !!!!!!

Να μαστε λοιπόν ύστερα απο τρία χρόνια να γιορτάζουμε με την ίδια συγκίνηση αυτή τη μέρα που ανακαλύψαμε την ύπαρξη της Σωτηρίας.

Τώρα πια η Σωτηρία είναι σχεδόν 2,5 και φυσικά στα μάτια τα δικά μας είναι το πιο υπέροχο πλάσμα. Είναι η δυναμή μας, το χαμογελό μας, ο διασκεδαστής μας, οι προβληματισμοί μας, οι σκέψεις μας, η ζωή μας όλη ... για αυτήν και γύρω απο αυτήν.

Κάποτε πίστευα πως η οικογένεια είναι αυστηρά δυαδική. Με αφετηρία και τέλος το ζευγάρι και πως τα παιδιά είναι κρίκοι σε αυτό που λέγεται οικογένεια πιο χαλαροί όμως που μπαίνουν και βγαίνουν.

Η κόρη μου πρόσφατα μου έμαθε ότι τα παιδιά είναι κρίκοι δυνατοί που το ζευγάρι το κάνουν ένα, αφήστε που είναι τόσο μα τόσο υπέροχο ένα παιδάκι να αγκαλιάζει απο την μια πλευρά το μπαμπά απο την άλλη την μαμά και να τους ωθεί να δώσουν ο ένας στον άλλο "γλυκό φιλάκι καληνύχτα" με εκείνη στην μέση να γελάει.

ΣΕΙΡΗΝΕΣ

- Σ' αγαααπώ ! Για το τώωωρα το πριν το μετά και το πάαααντα !

- Μαμά (στα)μάτα ! (Με επιτακτικό τόνο το πουλάκι μου που δεν σου αφήνει και πολλά περιθώρια)

- Γιατί αγάπη μου δεν τραγουδάει η μαμά ωραία;;;; ( το νιώθω μου έρχεται η κεραμμύδα)

- ΌΧΙ !!!!!